zakelijke verlichting

ING als eerste schaap?

2009-10-26T09:37:00.003Z

Vandaag maakte ING bekend dat men de bank en verzekeringstak gaat splitsen. Een slimme zet en een logische keuze in mijn optiek. Eén die ook helemaal past in de filosofie van de zakelijke verlichting. Mijn analyse heb ik al geschreven op mijn zakelijke blog, de vraag is: wie volgt?

Focus is de key van zaken doen. Google's filosofie: do what you do best and link to all the rest zou de kern van elk bedrijf moeten zijn. En als je nieuwe dingen opzet moet dat of directe synergie hebben met je core business of je kan het beter als een aparte entiteit opzetten met directeuren als aandeelhouders.

Voor iedereen die dan denkt: maar Google doet zoveel 'non core', dat ligt eraan wat je als core bestempeld. De diensten van Google hebben doorgaans veel synergie doordat men de datacentre's deelt (daardoor kan Google alles gratis aanbieden) en extra traffic genereert die noodzakelijk is voor de kern van het bedrijf: adwords.

De zakelijke verlichting lijkt langzaam echt te beginnen door de crisis.

De veranderende wereld

2008-02-03T16:29:00.000Z

De interviewreeks in het kader van The Future of HR heeft alle twijfel bij me weggenomen. De ronde tafel over personal branding voegde daar nog meer aan toe. We gaan naar een geheel nieuwe manier van werken, geheel nieuwe verhoudingen op de arbeidsmarkt.

Ten eerste verwacht ik dat de verhoudingen tussen grote en kleine bedrijven zullen veranderen. Nu doet groot vooral nog zaken met groot. Maar in de toekomst staat groot voor 'commodity' en klein voor 'innovatie'. Groot zal zeker nog veel meer zaken doen met klein om de eenvoudige reden dat ze zelf de innovatie niet meer in huis kunnen halen. Deuren van R&D centra gaan open en kleine bedrijfjes zullen ontspringen en overgenomen worden door de reuzen. Wel zullen er minder reuzen komen.

Ook zullen de reuzen in de dienstverlening niet meer bekend staan om kwaliteit. Want laten we eerlijk zijn, de echte kwaliteit bij de IT bedrijven zit niet bij de Cap Gemini's, Ordina's en Logica's van deze wereld. Die zit bij de kleine bedrijfjes, veelal onderaannemers. Dat inzicht zal langzaam doordringen in de markt en daarmee zal ook hier het onderscheid gemaakt worden tussen commodity diensten en echte innovatie.

Het zal echter geen revolutie zijn, dit proces voltrekt zich niet in een paar jaar. Het is echter ook geen evolutie, die er tientallen, zo niet honderden jaren over doet. Het zal een shift zijn, die de komende 10 tot 25 jaar zal plaatsvinden.

Het aantal mensen dat zichzelf wil ontplooien en daarom gaat werken voor een klein bedrijf zal stijgen. Van de 50% nu tot ik schat 65% op het eind van deze shift. Bij een klein bedrijf kan je meer jezelf zijn, bij een klein bedrijf heb je meer ontplooingsmogelijkheden en minder 'gedoe'. Je kan jezelf echter ook minder verschuilen. Ook heb je bij een groot bedrijf iets waarmee je je kan identificeren.

Veel bedrijven zullen hun houding t.o.v. van medewerkers nog meer moeten veranderen. Daar zijn al goede veranderingen gaande en veel partijen werken al volgens 'het nieuwe werken'. Maar je merkt een heel groot verschil tussen branches, met name alles waar de overheid direct of indirect invloed op heeft (onderwijs, zorg, milieu) zie je een enorme achterstand t.o.v. andere dienstverlenende bedrijven en organisaties.

Small is the new big

2007-10-05T14:53:00.000+01:00

It's not only a book by Seth Godin, it's just so true.

Today I took some time to compare data of the automotive industry, cars, motorcycles and trucks, with a little help from CNN momey.

Take a look at these figures

Company - earnings - profits - margin

Harley Davidson 6185 1043 17%
Paccar 16454 1496 9%
Catapillar 41517 3537 9%
Toyota 202864 13927 7%
Nissan 80583 4427 5%
Honda 94108 5029 5%
Daimler 200067 4259 2%
For motor 177210 2024 1%
General Motors 192604 -10600 -6%

Do you see what I see?

The biggest margin on the earnings is made by the companies that focus: Harley only makes motorcycles, Paccar trucks and catapillar trucks and heavy machinery. Also look at the earnings. Harley davidson has only 3% of the earnings of a GM, Ford, Daimler or Toyota, but 25% of Toyota's and Daimlers profit and 50% of Ford's profit. We're not even going to mention GM here.

It's also good to state that next to GM, Ford and Daimler have all recently been struggling with losses. Harley Davidson hasn't.

Growth isn't everything. Size doesn't always matter, sometimes you shouldn't try to grow. Sometimes you van get a lot more from small company's, with focus, where employees work because they love to work there. Smaller companies with more focus is the way to go.

Where have the workers gone?

2007-10-02T21:56:00.000+01:00

We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them. - Albert Einstein

Als je deze video ziet, dan begrijp je dat er niet te vechten is tegen de aankomende storm van vergrijzing. We zullen dingen op een andere manier moeten doen. Kleiner en met meer gedrevenheid. We moeten meer werk met minder mensen doen en dat kan niet als we het hetzelfde blijven doen. Als mensen werk blijven zien als een noodzakelijk kwaad om geld te verdienen. Je werk moet je passie worden, je hobby je werk. Anno nu kijkt men je vreemd aan als je stelt dat je werk en privé geheel in elkaar over gaan. Voor velen betekent dit meer werken, maar het is niet meer werken, het is anders werken. Werken als je inspitatie hebt, werken als het je uitkomt, je werk en je privé leven op elkaar aansluiten. En als je met passie werkt, is werken eigenlijk nog wel werken? Of is het betaald je hobby doen?

Belangenverstrengeling

2007-06-23T19:31:00.000+01:00

Een mooie uitspraak van Boris Veldhuizen van Zanten toen hij voorzitter van IPAN werd vond ik de volgende:

"Binnen het bestuur is gevraagd hoe we om moeten gaan met mogelijke belangenverstrengelingen. Ik zei toen: hoe meer, hoe beter, want dat betekent dat er zaken gedaan worden".

Een uitspraak waar ik wel van houd. In veel gevallen wordt belangenverstrengeling namelijk op één lijn gezet met fraude, en dat hoeft niet zo te zijn. Belangenverstrengeling waar iemand zich verrijkt ten koste van anderen is natuurlijk fout. In bijvoorbeeld overheidssferen waar met publiek geld wordt gerommelt is belangenverstrengeling uit den boze. Maar in het bedrijfsleven komt het vaak neer op het feit dat er zaken door elkaar heen lopen, waar uiteindelijk iedereen beter van wordt. Delen is vermenigvuldigen schreef ik al eerder, belangenverstrengeling is het delen van contacten.

Een dergelijk voorbeeld is mijn samenwerking met Sogyo. Ik werk daar, maar mag ook gebruik maken van hun kantoor als ik relaties voor mijn eigen bedrijf ontvang. Dat gebeurt in alle openheid en eerlijkheid. Het leuke is dat uit die relaties soms ook relaties voor Sogyo komen, waarmee de belangenverstrengeling tot een voor drie partijen (de relatie ook) positieve ervaring leidt.

Zolang het maar gebeurt in openheid en eerlijkheid is er geen probleem met belangenverstrengeling. Pas als iemand het gevoel heeft het te moeten verbergen, is het waarschijnlijk meer fraude dan belangenverstrengeling.

De milennials komen

2007-05-20T20:45:00.000+01:00

Momenteel woedt er op Molblog als enige tijd een discussie tussen mij en anderen rondom aspecten van privacy, ethiek en het maken van keuzes.

Ik geloof dus dat de basis van de zakelijke verlichting is dat iedereen een grote vrijheid in keuzes heeft. Je maakt een keuze voor een werkgever, je bent er niet als zodanig aan geboden.

Zaken als ethiek en privacy op de werkvloer worden daarmee veel minder of eigenlijk zelfs niet meer relevant. De reden hiervoor is eenvoudig. Als jij als werknemer het niet eens bent met het beleid van je werkgever stap je gewoon op. Dat kan je nu natuurlijk al, maar velen (met name de wat oudere generatie) ziet dit niet zo. De milennials (mensen die na het jaar 2000 op de arbeidsmarkt zijn gekomen) hebben hier een heel ander beeld over. Deze vinden doorgaans dat een werkgever gelukkig moet zijn dat ze voor hem/haar willen werken, in plaats van andersom. De enige juiste attitude als je iets wil veranderen in de zakenwereld.

Hiermee wordt maatschappelijk verantwoord ondernemen dus geen 'mode gril' meer, maar een must om te overleven. Want als een bedrijf niet goed omgaat met de maatschappij, met zijn werknemers, etc dan stapt men gewoon op.

Deze krachten bestaan natuurlijk al lang en zijn ooit verenigd in de vakbonden en het stakingsrecht. Ik geloof dat dat principe zeer ver achterhaalt is, want beter dan staken is het bedrijf verlaten. Geen halfslachtige compromissen en vuile acties, maar gewoon opstappen. Als jij je niet wilt verenigen met het bedrijfsbeleid stap je op en als er voldoende mensen dat doen, heeft het bedrijf een probleem en kunnen ze het beleid niet blijven voeren.

Deze trend zal worden ingezet door de milenials, maar wanneer de oudere generaties zien hoe het systeem werkt (en dat het werkt) zullen ze ook volgen.

Wil dat zeggen dat maatschappelijk verantwoord ondernemen, ethiek en privacy de deur uit gaan? Nee. Alleen de onzinnige discussies erover wel. Als een bedrijf niet voldoet aan jouw eisen op dat gebied, is er werk genoeg. Als een bedrijf zo slecht met deze thema's omgaat en er genoeg mensen opstappen, zal men het beleid vanzelf aanpassen.

Hard werken wordt werken met je hart.

2007-05-17T12:31:00.000+01:00

Daar waar we in Nederland meer en meer zeuren over een goede werk-privé balans, is in Japan een nieuw record 'doodwerken' gevestigd. Afgelopen jaar hebben in het land van de rijzende zon maar liefst 147 mensen zichzelf letterlijk de dood in gewerkt en weden er in totaal 355 mensen zeer ernstig ziek door te lang en te hard te werken. Verder werden er nog eens 819 mensen psychisch ernstig ziek waar van er 176 een zelfmoordpoging hebben gedaan. Het aantal succesvolle pogingen is niet bekend.

In Nederland is de werk-privé balans een hot issue. Zo is in de accountancy, waar doorgaans heel hard gewerkt wordt en dit fenomeen op een laag pitje staat, Berk nu opgestaan met een campagne waarbij men wel predikt een goede werk-privé balans te hebben. Ook Arenthals Grant Thortan (een ander accountancy bedrijf) heeft de werk-privé balans tot centrum van hun onderscheidende vermogen gemaakt.

In het kader van de zakelijke verlichting denk ik dat werk-privé situaties veel meer in elkaar gaan overlopen. De huidige manier waarom men hier tegenaan kijkt is volgens mij achterhaalt. Als je namelijk van je werk houd, is er geen stress om te werken als je thuis bent. Dan kan de balans niet zoek raken, want je werk is je hobby en je hobby je werk. Wat overigens niet wil zeggen dat je altijd met je werk bezig bent.

Nu wordt flexibel werken vaak gezien als meer werken. Flexibele uren is vaak meer uren. Op zich niet eens gek, als je bedenkt dat veel deadlines niet gehaald worden. Maar meer uren kan je ook compenseren, en daar schort het vaak aan. Als je op een bepaald moment met een bepaalde deadline meer uren werkt, moet je dus ook kunnen zeggen dat je in minder drukke tijden minder uren werkt.

Zo ken ik een IT bedrijf dat stelt: deadline is deadline, maar als jij dus een week lang 16 uur per dag werkt, dan verwachten we de week na die deadline je ook niet meer op kantoor. Kijk, dat is dus wel een teken van flexibiliteit. Ook kan je stellen dat als de zomer toch een slappe periode is, mensen misschien wel niet op kantoor hoeven zijn of slechts af en toe om de lopende zaken een slinger te geven. Immers is het dan vaak meer aanwezigheid dan productiviteit.

Als ik 's avonds een netwerk bijeenkomst heb bezocht, hoeft men mij de volgende ochtend echt niet te verwachten op kantoor. Als zelfstandig ondernemer werk ik veel moment die andere vrij hebben (vakantiedagen, weekenden), maar ik compenseer dat ook zelf. Als ik 's avonds een ingeving heb en iets in één keer door kan zetten en in 3 uur kan doen waar ik anders 8 uur voor nodig heb, doe ik dat. Maar daarmee compenseer ik mezelf door de volgende ochtend uit te slapen, eventueel te gaan sporten of in ieder geval niet met werk bezig te zijn.

Tevens hoor je vaak mensen zeggen: je moet altijd bereikbaar zijn. En 'ik zit nu eenmaal in een verantwoordelijke functie'. Tja, ik ben directeur van mijn eigen bedrijf, dus ben ook heel verantwoordelijk voor mijn eigen inkomen. Maar als ik op de fiets zit of in de sportschool, ben ik niet bereikbaar. En als ik op een interim klus zit en een dag niet werk, zal ik dat rustig zeggen. Ik heb eigenlijk nog nooit meegemaakt dat een klant daar geen begrip voor had. Het probleem is dat de meeste mensen niet durven te zeggen: 'nu even niet'.

Ik geloof dat een goede werk - privé balans één van de manieren is waarop we China en India van ons af zullen houden. Want hoewel men daar heel hard werkt, werkt men daar dus niet zo efficiënt. Want als je iets met je hart doet, gaat het veel beter dan dat je iets hard doet.

Alleen is de werk - privé balans de komende jaren wel heel anders dan we hem nu zien. Wanneer meer mensen werk gaan doen dat ze echt leuk vinden, waar ze hun hobby van maken, zal je zien dat de balans heel anders komt te liggen. Het is niet erg om 's avonds wat te doen, maar het is ook niet erg om 's ochtends lekker naar de sauna te gaan ter compensatie. Je doet de dingen om het moment dat het je het beste uitkomt, waardoor je vele malen effectiever en beter werkt, omdat je het met je hart doet.

We gaan van hard werken, naar werken met je hart.

Delen is vermenigvuldigen

2007-05-12T14:58:00.000+01:00

Wiskundig gezien onjuist. Delen en vermenigvuldigen staan juist lijnrecht tegenover elkaar. Maar in zaken is deze formule wel degelijk waar. Zeker in de nieuwe wereld, die waar men 'zakelijk verlicht' is komt maar al te vaak naar voren dat delen leidt tot vermenigvuldigen.

Samenwerken, bijvoorbeeld in netwerken, is een vorm van delen. In Nederland zijn een aantal voorbeelden van succesvolle ondernemers die succesvol zijn geworden door te delen. Boris Veldhuizen van Zanten is daar een schoolvoorbeeld van, net als bijvoorbeeld Marco Derksen.

Zo heeft Boris regelmatig bedrijven opgebouwd en groot gemaakt door grote delen aandelen aan zijn partners te geven. Mede hierdoor is de gedrevenheid en het mede ondernemersschap zo groot dat het een succes is geworden. Marco laat velen meeprofiteren van het sterke merk dat Marketingfacts inmiddels is. Niet op basis van 'het is mijn merk, ik ben eigenaar, ik wil daar geld voor zien' constructies, maar eenvoudig op basis van het feit dat als de één profiteert, hij meeprofiteert. Hij deelt zijn merk en anderen delen hun expertise.

Er wordt in investeerdersland vaak gezegd dat je beter 10% kan hebben van iets dan 1.000.000 euro waard is, dan 100% van iets dan 1 euro waard is. Door te delen vermenigvuldigd veelal de waarde en houd je er dus veel meer aan over.

Mijn motto is dat iedereen geld aan mij mag verdienen, zolang we het netjes delen. Niemand zal mij uitmelken en ik zal niemand uitmelken. Samen zullen we alles eerlijk delen en de totale waarde vele malen vermenigvuldigen.