Wat is zakelijke verlichting

In mijn overtuiging kijkt de mensheid over een paar honderd jaar terug op deze periode (2000 - 2050) als die van zakelijke verlichting.

Het begrip verlichting moet hierbij gezien worden in het kader van de verlichting, waarbij bestaande dogma's werden opgegeven en een nieuwe denkpatronen ontstonden. De zakelijke verlichting zal een vergelijkbare beweging geven, maar dan op het gebied van onze werk relaties.

De zakelijke verlichting heeft twee grote drijfveren. De eerste is een technologische (het web dat het openbaar delen van informatie toegankelijk maakt). De tweede drijfveer is een demografisch: de baby boom generatie gaat men pensioen en daardoor ontstaat in het westen een dermate grote druk op de arbeidsmarkt dat de keuze groot genoeg is om echt te kiezen.

Tevens zal de zakelijke verlichting de manier zijn om te concurreren met landen als India en China. Daar waar deze landen gaan werken zoals het westen dat deed in tijden van arbeidsoverschotten, komen ze ook dezelfde problemen tegen als het westen in het verleden. Daarnaast zullen bedrijven in deze landen streven naar 'massa' terwijl het westen voor een groot deel zal terugkeren naar kleinschalige bedrijven die in netwerken georganiseerd zijn.

In de zakelijke verlichting zal er een nieuwe werk-privé situatie ontstaan (het onderscheid zal verdwijnen), nieuwe relaties m.b.t. werk en werkgevers en een andere vorm van maatschappelijke verantwoordelijkheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen.

donderdag 17 mei 2007

Hard werken wordt werken met je hart.

Daar waar we in Nederland meer en meer zeuren over een goede werk-privé balans, is in Japan een nieuw record 'doodwerken' gevestigd. Afgelopen jaar hebben in het land van de rijzende zon maar liefst 147 mensen zichzelf letterlijk de dood in gewerkt en weden er in totaal 355 mensen zeer ernstig ziek door te lang en te hard te werken. Verder werden er nog eens 819 mensen psychisch ernstig ziek waar van er 176 een zelfmoordpoging hebben gedaan. Het aantal succesvolle pogingen is niet bekend.

In Nederland is de werk-privé balans een hot issue. Zo is in de accountancy, waar doorgaans heel hard gewerkt wordt en dit fenomeen op een laag pitje staat, Berk nu opgestaan met een campagne waarbij men wel predikt een goede werk-privé balans te hebben. Ook Arenthals Grant Thortan (een ander accountancy bedrijf) heeft de werk-privé balans tot centrum van hun onderscheidende vermogen gemaakt.

In het kader van de zakelijke verlichting denk ik dat werk-privé situaties veel meer in elkaar gaan overlopen. De huidige manier waarom men hier tegenaan kijkt is volgens mij achterhaalt. Als je namelijk van je werk houd, is er geen stress om te werken als je thuis bent. Dan kan de balans niet zoek raken, want je werk is je hobby en je hobby je werk. Wat overigens niet wil zeggen dat je altijd met je werk bezig bent.

Nu wordt flexibel werken vaak gezien als meer werken. Flexibele uren is vaak meer uren. Op zich niet eens gek, als je bedenkt dat veel deadlines niet gehaald worden. Maar meer uren kan je ook compenseren, en daar schort het vaak aan. Als je op een bepaald moment met een bepaalde deadline meer uren werkt, moet je dus ook kunnen zeggen dat je in minder drukke tijden minder uren werkt.

Zo ken ik een IT bedrijf dat stelt: deadline is deadline, maar als jij dus een week lang 16 uur per dag werkt, dan verwachten we de week na die deadline je ook niet meer op kantoor. Kijk, dat is dus wel een teken van flexibiliteit. Ook kan je stellen dat als de zomer toch een slappe periode is, mensen misschien wel niet op kantoor hoeven zijn of slechts af en toe om de lopende zaken een slinger te geven. Immers is het dan vaak meer aanwezigheid dan productiviteit.

Als ik 's avonds een netwerk bijeenkomst heb bezocht, hoeft men mij de volgende ochtend echt niet te verwachten op kantoor. Als zelfstandig ondernemer werk ik veel moment die andere vrij hebben (vakantiedagen, weekenden), maar ik compenseer dat ook zelf. Als ik 's avonds een ingeving heb en iets in één keer door kan zetten en in 3 uur kan doen waar ik anders 8 uur voor nodig heb, doe ik dat. Maar daarmee compenseer ik mezelf door de volgende ochtend uit te slapen, eventueel te gaan sporten of in ieder geval niet met werk bezig te zijn.

Tevens hoor je vaak mensen zeggen: je moet altijd bereikbaar zijn. En 'ik zit nu eenmaal in een verantwoordelijke functie'. Tja, ik ben directeur van mijn eigen bedrijf, dus ben ook heel verantwoordelijk voor mijn eigen inkomen. Maar als ik op de fiets zit of in de sportschool, ben ik niet bereikbaar. En als ik op een interim klus zit en een dag niet werk, zal ik dat rustig zeggen. Ik heb eigenlijk nog nooit meegemaakt dat een klant daar geen begrip voor had. Het probleem is dat de meeste mensen niet durven te zeggen: 'nu even niet'.

Ik geloof dat een goede werk - privé balans één van de manieren is waarop we China en India van ons af zullen houden. Want hoewel men daar heel hard werkt, werkt men daar dus niet zo efficiënt. Want als je iets met je hart doet, gaat het veel beter dan dat je iets hard doet.

Alleen is de werk - privé balans de komende jaren wel heel anders dan we hem nu zien. Wanneer meer mensen werk gaan doen dat ze echt leuk vinden, waar ze hun hobby van maken, zal je zien dat de balans heel anders komt te liggen. Het is niet erg om 's avonds wat te doen, maar het is ook niet erg om 's ochtends lekker naar de sauna te gaan ter compensatie. Je doet de dingen om het moment dat het je het beste uitkomt, waardoor je vele malen effectiever en beter werkt, omdat je het met je hart doet.

We gaan van hard werken, naar werken met je hart.

0 reacties: